770 lat temu do Krakowa przybył Zakon Ducha Świętego, który przez kilkaset lat prowadził tam szpital, przytułek i azyl dla ciężarnych. Obecnie siostry z żeńskiej gałęzi tego zakonu pomagają w krakowskich szpitalach, prowadzą przedszkole i katechizują w szkołach.

Zakon Ducha Świętego został sprowadzony do Polski w 1220 roku przez biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża. Początkowo bracia duchacy zostali osadzeni na Prądniku pod Krakowem, a 770 lat temu biskup Jan Prandota przeniósł ich szpital z Prądnika na teren przy kościele Świętego Krzyża w Krakowie.

Dość szybko placówka ta stała się głównym zakładem opiekuńczo–leczniczym w Krakowie. W miejscu, gdzie obecnie stoi Teatr im. Juliusza Słowackiego, powstał kompleks, w którym mieścił się szpital dla 350 chorych, przytułek, azyl dla kobiet ciężarnych, a także pierwsze w Krakowie tzw. okno życia, w którym matki mogły bezpiecznie zostawić urodzone dzieci.

Jak zaznaczyła siostra Celina Wierzchowska, Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego, żeńska gałąź średniowiecznego Zakonu Ducha Świętego, kontynuuje w Krakowie dzieło zapoczątkowane 770 lat temu: siostry pracują wśród chorych w Szpitalu Zakonu Bonifratrów Św. Jana Grandego, w Hospicjum im. św. Łazarza, pomagają chorym i samotnym w domach prywatnych; opiekują się dziećmi w prowadzonym przez zgromadzenie przedszkolu oraz katechizują w szkołach.

(PAP) oprac. P.K.