Prezentacja węgierskiej sztuki użytkowej i architektury około 1900 roku na przykładzie fenomenu manufaktury Zsolnay.

„Zsolnay. Węgierska secesja”
19.04.-2.07.2017
Międzynarodowe Centrum Kultury
Rynek Główny 25
31-008 Kraków

Prezentacja węgierskiej sztuki użytkowej i architektury około 1900 roku na przykładzie fenomenu manufaktury Zsolnay. Początki manufaktury Zsolnay sięgają 1853 roku – założona przez Miklósa Zsolnaya fabryka prawdziwy rozkwit zaczęła jednak przeżywać za czasów jego syna – Vilmosa. Oprócz produkcji ceramiki użytkowej specjalizowała się w wytwarzaniu detali architektonicznych, które zdobiły dachy, fasady i wnętrza gmachów publicznych, świątyń i budynków mieszkalnych. Do dzisiaj liczne ich przykłady można spotkać w miastach Węgier, Austrii, Słowacji, Serbii czy Rumunii. Różnorodność produkcji odpowiadająca stylistycznym gustom epoki, wizja właścicieli i innowacyjność stosowanych technologii sprawiły, że fabryka Zsolnay stała się jedną z najbardziej znanych wytwórni ceramiki nie tylko w Austro‑Węgrzech, ale i w całej Europie.
Dzisiaj Zsolnay stanowi nie tylko rodzaj znaku‑symbolu samego Peczu, ale wykracza poza lokalny kontekst i dopełnia obrazu węgierskiej sztuki przełomu XIX/XX wieku. Będąc niejako wypadkową artystyczno‑społecznych zjawisk tego czasu pośrednio odsłania też kontekst epoki i zachodzących w niej procesów. Zsolnay – to wreszcie także opowieść o determinacji, uporze i podporządkowaniu partykularnych interesów – trudnej w swych początkach – idei zbudowania rodzinnego imperium. Manufaktura Zsolnay to jeden z synonimów węgierskiej secesji, a jej wyroby porównywane są z pracami Clémenta Massiera czy Louisa Comforta Tiffany’ego. Urzekające przedmioty o charakterystycznych miękkich liniach i iryzująco‑metalicznych barwach wciąż zachwycają badaczy i kolekcjonerów. Fenomen fabryki Zsolnay odsłania także szerszy kontekst procesów społeczno‑kulturowych zachodzących na Węgrzech przełomu XIX i XX wieku, który zostanie dodatkowo omówiony w albumie towarzyszącym wystawie.
Wystawa przygotowywana we współpracy z Janus Pannonius Múzeum w Peczu.